คุณรู้หรือไม่!! ว่าพระพุทธเจ้าสอนให้เห็นคุณค่าของ"ความรวย" 
.
จากบทความก่อนๆที่ผมได้ชี้ให้เห็นแล้วว่าพอเพียงไม่ได้สอนให้จน แต่ความลำบากและความจนนั่นละคือสาเหตุของความไม่พอเพียง ซึ่งจะต้องเติมเต็มให้พอให้ได้ แล้วนั่นละจึงเป็นความพอเพียงอย่างแท้จริง ขอทวนสักหน่อย
.
กระบวนการ(Process) ของ"พอเพียง"
.
“เมื่อไม่พอ >>
ต้องพยายามเติมให้จนเพียงพอ >>
เมื่อพอแล้ว ต้องไม่เกินตัวจนเดือดร้อน >>
ขจัดความเกินตัวด้วยการเรียนรู้พัฒนา>>
เมื่อเรียนรู้จนเติมเต็ม >>
ก็ลงมือทำให้มากจนกว่าจะพอเพียง"
.
จะเห็นว่านี่คือวัฏจักรหลักการพัฒนาชีวิตแบบไม่มีที่สิ้นสุด เปรียบเหมือนกับวงจรแห่งคุณภาพ
.
PDCA (วงจรคุณภาพ) ซึ่งทฤษฎีนี้คือการปรับปรุงพัฒนาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เป็นระบบเดียวกับพอเพียง
.
1) P= Plan คือ การวางแผน หมายถึงการใช้ชีวิตตามแบบแผนและมีเป้าหมายที่ชัดเจน
.
2) D= DO คือ การปฏิบัติตามแผน เพื่อให้ชีวิตไปถึงเป้าหมาย
.
3) C= Check คือ การตรวจสอบว่าการปฏิบัติเป็นไปตามแผนที่วางไว้หรือไม่ และต้องพัฒนาเรื่องอะไร และมีอะไรให้ต้องแก้ไข
.
4) A= Act คือ การพัฒนาและปรับปรุงแก้ไขเพื่อ ยกระดับให้สูงยิ่งๆขึ้นไป
.
และ จาก Act ก็วนไปใหม่ที่ Plan ทำเป็น วัฏจักรแบบนี้เรื่อยๆชีวิตคุณก็จะก้าวหน้าแบบไม่มีที่สิ้นสุดอย่างยั่งยืน
.
ฉะนั้น "พอเพียง" ต้องอัพเกรดพัฒนาตัวเองทำให้คู่ควรกับเป้าหมายที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆตามความเปลี่ยนแปลงของโลกและสังคม
.
"ถ้าขาดต้องเติม ถ้าเกินต้องหยุด ถ้าหยุดต้องพัฒนา
ถ้าพัฒนาแล้ว ก็ลุยต่อจนกว่าจะพอเพียง"
.
ซึ่งใครอยากเรียนรู้เรื่องนี้ ในการประยุกต์ใช้เป็นเข็มทิศให้ชีวิตและธุรกิจ ผมมีบทความเรื่อง "ศาสตร์พระราชา" ที่ผมได้ออกแบบประยุกต์ใช้สำหรับโมเดลชีวิต(Life Model) และโมเดลธุรกิจ(Business Model) ซึ่งสามารถหาในเพจนี้ได้เลย เพราะผมต้องการให้คนไทยสามารถน้อมนำศาสตร์พระราชาไปพัฒนาชีวิตและธุรกิจได้อย่างแท้จริง ตามเป้าประสงค์ของพระองค์ที่ต้องการให้คนไทยสามารถอุ้มชูตัวเองได้อย่างยั่งยืน
.
แต่ผมเชื่อว่าอาจจะมีคนบางคนที่ยังคิดว่า"ทำไมต้องอยากรวย" ความรวยมันเป็นบาป การพูดถึงเงินคือเรื่องน่ารังเกียจ เราเป็นเมืองพุทธเรื่องเงินทองเป็นเรื่องของความโลภ อย่าไปยึดติด
.
ผมจึงจะขอชี้ทางสว่างให้คนคิดแบบนี้ได้ตื่นรู้ในบทความนี้
.
ก่อนเข้าเรื่องคำสอนของพระพุทธเจ้า ผมอยากให้คุณคิดตามว่าเงินเป็นเพียงของนอกกาย ไม่ได้สำคัญกับชีวิตจริงๆเหรอ
.
.
มีคนบอกว่า"ตายแล้วเอาเงินไปไม่ได้" ใช่มันคือเรื่องจริง!! แต่อย่าลืม เมื่อตายไป เงินก็ยังสามารถสร้างความมั่นคงให้บุตรหลาน และคนข้างหลังสืบทอดต่อไปได้ คนที่คิดแบบนี้แสดงว่าเป็นคนนึกถึงแต่ตนเองไม่ได้นึกถึงคนข้างหลังเลย เท่ากับว่าเป็นคนที่เห็นแก่ตัวชัดๆ!!
.
มีคนบอกว่า "เงินซื้อความรักไม่ได้" ใช่เรื่องจริง!! แต่อย่าลืม เงินมันสามารถซื้อปัจจัยที่ก่อให้เกิดความรักได้มากกว่าคนไม่มีเงินได้มหาศาล ยอมรับเถอะว่าดีแต่จนหาคู่ได้ยากกว่า ดีแล้วแถมยังรวย หรือเลวแถมจน กับเลวแต่รวย คุณจะยอมทนอยู่กับใครมากกว่ากัน ตอบ!! อันนี้คือหลักของเหตุและผลที่ชัดเจน อย่าไปคิดแบบโลกสวยมัววิ่งฟรุ้งฟริ้งในทุ่งลาเวนเดอร์อยู่เลย เพราะมันขัดแย้งกับกฏแห่งธรรมชาติของมนุษย์ !!
.
มีคนบอกว่า "เงินซื้อเวลาไม่ได้" ใช่เรื่องจริง!! แต่อย่าลืมว่าเงินช่วยให้เราประหยัดเวลาลงได้ เพราะถึงแม้เวลาของเราจะไม่สามารถเพิ่มได้ แต่การใช้เงินซื้อความสะดวกและย่นเวลาได้ ก็สามารถได้ใช้เวลาทำอย่างอื่นที่เราอยากทำได้มากขึ้นอย่างชัดเจน!!
.
มีคนบอกว่า "เงินซื้อชีวิตไม่ได้" ใช่เรื่องจริง!! แต่ถึงแม้ซื้อชีวิตไม่ได้ แต่ก็ช่วยยื้อชีวิตไว้ได้มากกว่าคนไม่มีเงิน เพราะเงินสามารถซื้อปัจจัยภายนอกที่ก่อให้เกิดคุณภาพชีวิตที่ดีกว่าคนไม่มีเงินได้ และเมื่อเจ็บป่วยคุณภาพในการรักษาย่อมดีกว่าคนไม่มีเงิน คนมีเงินจึงมีโอกาสรอดกว่าคนไม่มีเงินเสมอ
.
มีคนบอกว่า"เงินซื้อมิตรแท้ไม่ได้" ใช่เรื่องจริง!! แต่อย่าลืมว่าการมีเงินมันสามารถช่วยสร้างคอนเนคชั่นและโอกาสให้เราได้เจอเพื่อนที่ดีและกลุ่มสังคมดีๆ ได้มากกว่าคนไม่มีเงินเสมอ แม้อาจไม่ใช่มิตรแท้ และต่างใส่หน้ากากเข้าหากันก็จริง แต่หากเป็นมิตรที่ช่วยต่อยอดทางธุรกิจให้เราได้ ก็ถือว่าWin-Win
.
มีคนบอกว่า"เงินไม่สามารถซื้อการนอนหลับได้" ใช่เรื่องจริง!! แต่ลองคิดดู ตอนคุณไม่มีเงิน มันทำให้คุณข่มตาหลับได้ยากแค่ไหน ต่อให้นอนนับแกะเป็นหมื่นก็ยากจะหลับลงได้ เพราะมัวเป็นทุกข์กับเรื่องไม่มีเงิน
.
จริงแท้แน่นอนว่าเงินซื้อทุกอย่างไม่ได้ แต่ก็ต้องยอมรับว่าคนมีเงินมักมีโอกาสดีๆกว่าคนไม่มีเงินเสมอ นี่คือกฏแห่งความสมเหตุสมผล
.
สรุป!! คุณจะเห็นว่าเงินแม้ไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต แต่ทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิตล้วนมีเงินมาเกี่ยวข้องพัวพันแทบทั้งสิ้น
.
.
คราวนี้มาตอกย้ำความสำคัญของเงินด้วยคำสอนพระพุทธเจ้ากัน
.
พระพุทธองค์ทรงตรัสไว้ว่า การทำตนให้บรรลุมี2ทางคือ
.
๑) การปฏิบัติเพื่อให้บรรลุทางโลก = ประสบความสำเร็จในชีวิต ทั้งหน้าที่การงาน ครอบครัว และโภคทรัพย์
.
๒) การปฏิบัติเพื่อให้บรรลุทางธรรม = จุดสูงสุดแห่งพระพุทธศาสนา มรรคผลนิพพาน
.
ซึ่งพระพุทธองค์ตรัสไว้ว่าอย่างน้อยควรสำเร็จสัก1ทาง พระพุทธองค์จึง ชี้ให้เห็นว่าการบรรลุทางโลกได้ ต้องพยายามนำตนให้พ้นจากความยากลำบากให้ได้ เพราะหากสามารถบรรลุทางโลกได้ ก็จะมีจิตแน่วแน่ต่อการบรรลุทางธรรมได้ต่อไป เพราะหากไม่สามารถบรรลุทางโลกได้จิตก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากความวิตกกังวลเรื่องเงิน เรื่องความเป็นอยู่ของครอบครัว ทำให้ยากนักที่จะบรรลุทางธรรม
.
พระพุทธองค์จึงทรงตำหนิความยากจนไว้ในพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๒ “อิณสูตร”
.
โดยพระองค์ตรัสไว้ว่า หนึ่งในความยากลำบากที่น่ากลัวที่สุดในการดำเนินชีวิตของคนคือ ความยากจน ความยากจนเป็นความลำบากทั้งกายและใจอย่างแสนสาหัสที่เกิดจากการไม่มีทรัพย์ ต่างก็ต้องทนทุกข์เพื่อให้มีชีวิตที่หลุดพ้นจากความจน เพื่อให้สามารถเลี้ยงดูตนและครอบครัวให้ผ่านพ้นไปได้
.
ด้วยเหตุนี้ พระพุทธองค์จึงไม่ทรงปรารถนาให้ใครเกิดมาเป็นคนยากจนพระองค์ทรงต้องการให้มนุษย์รื้อผังความจนออกไปจากชีวิตให้หมดสิ้น และทรงชี้โทษของความจนไว้ต่าง ๆ นานา รวมทั้งทรงพรรณนาถึงคุณของการแก้ปัญหาความจนอย่างถูกหลักวิชาไว้มากมาย ซึ่งหากกล่าวโดยย่อมี ๓ ประการดังนี้
.
๑. #พระพุทธองค์ทรงตำหนิความยากจนไว้ใน “#อิณสูตร”
.
ในเรื่องการสร้างตัวสร้างฐานะ พระพุทธองค์ไม่ทรงห้ามชาวพุทธรวย แต่การรวยต้องรวยอย่างสุจริต ในทางตรงข้าม พระองค์ทรงห้ามยอมแพ้ต่อความยากจน โดยถึงกับทรงแจกแจงความทุกข์ของคนจนอย่างหมดเปลือก เพื่อให้เห็นโทษภัยของความยากจน จะได้สร้างตัวสร้างฐานะโดยไม่เกียจคร้าน ส่วนผู้ที่ตั้งหลักฐานได้แล้วจะได้ไม่ประมาท ดังปรากฏอยู่ในอิณสูตร ซึ่งพระพุทธองค์ทรงกล่าวถึงความจนไว้ว่า
.
“ความเป็นคนจนเป็นทุกข์ของบุคคลผู้บริโภคกามในโลก” และทรงอธิบายไว้ดังนี้
.
๑) ความจนเป็นทุกข์ของคนในโลกที่ยังครองเรือนอยู่
.
๒) คนจนเข็ญใจยากไร้ย่อมกู้หนี้ แม้การกู้หนี้ก็เป็นทุกข์ในโลก
.
๓) ครั้นกู้หนี้แล้วก็ย่อมต้องใช้ดอกเบี้ยแม้การต้องใช้ดอกเบี้ยก็เป็นทุกข์ในโลก
.
๔) คนจนเข็ญใจยากไร้ครั้นใช้ดอกเบี้ยแล้ว ไม่ให้ดอกเบี้ยตามกำหนดเวลา พวกเจ้าหนี้ย่อมตามทวงเขา แม้การถูกตามทวงหนี้ ก็เป็นทุกข์ในโลก
.
๕) คนจนเข็ญใจยากไร้ เมื่อถูกเจ้าหนี้ทวงแล้วยังไม่มีให้ พวกเจ้าหนี้ก็เลยติดตามแม้การถูกติดตามก็เป็นทุกข์ในโลก
.
๖) คนจนเข็ญใจยากไร้ถูกเจ้าหนี้ติดตามทัน ยังไม่ทันจะให้ พวกเจ้าหน้าที่ก็จับเขามาจองจำเสียแล้ว แม้การถูกจองจำก็เป็นทุกข์ในโลก
.
การที่พระองค์ทรงกล่าวเช่นนี้ เพราะต้องการเตือนสติให้ชาวพุทธทั้งหลาย “ไม่ประมาท” ในการดำเนินชีวิต คือ
.
๑) ให้กลัวความยากจน
๒) ให้ตั้งใจกำจัดความยากจนอย่างถูกวิธี
๓) ให้ป้องกันความยากจนข้ามภพข้ามชาติ
.
เพราะฉะนั้น เมื่อชาวพุทธมีสติระลึกนึกถึงอันตรายของความยากจนอย่างนี้แล้ว จะได้ไม่ประมาท ใครก็ตามที่ดำเนินตามหลักวิชานี้ ย่อมได้หลักประกันว่า นับแต่นี้ไป ตราบใดยังต้องเวียนว่ายตายเกิด ถือกำเนิดในวัฏสงสาร แม้ยังไม่อาจกำจัดกิเลส จนกระทั่งบรรลุธรรมเข้าพระนิพพาน แต่ก็จะไม่ตกระกำลำบาก ไม่ต้องพบกับความยากจนอีกต่อไปอย่างแน่นอน
.
.
๒. #พระพุทธองค์ทรงชี้ให้เห็นว่าความยากจน #บีบคั้นให้มนุษย์ทำความชั่วได้ง่าย
.
ชีวิตอยู่ได้ด้วยการใช้ปัจจัย ๔ หล่อเลี้ยง แต่เพราะความยากจนจึงทำให้มีชีวิตลำเค็ญเกิดความขัดสนในการแสวงหาปัจจัย ๔ความหิวและความกลัวตายจึงบีบคั้นให้จิตใจตกอยู่ในอำนาจความชั่วได้ง่าย เป็นเหตุให้แสวงหาทรัพย์โดยไม่คำนึงถึงความผิดชอบชั่วดี แม้ต้องปล้น จี้ ฆ่า ลักขโมย ขายตัวต้มตุ๋น หลอกลวง ค้าของผิดกฎหมาย ค้ายาเสพติดหรืออื่น ๆ เพื่อให้ได้ทรัพย์มา ก็ทำได้โดยไม่รู้สึกละอาย ผลสุดท้ายกลายเป็นคนมีนิสัยใจบาปหยาบช้า เพราะทนการบีบคั้นจากความยากจนไม่ไหว
.
.
๓. #พระพุทธองค์ทรงชี้ให้เห็นว่า #ความรวยเป็นคุณูปการให้สร้างบุญได้ง่าย
.
ความรวยแบ่งเป็น ๒ ประเภท คือ

๑) ความรวยทางโลก เรียกว่า “โลกิยทรัพย์” คือ การมีทรัพย์สิน เงินทอง สมบัติพัสถานมากมาย และมีความสามารถใช้จ่ายทรัพย์นั้นได้อย่างมีความสุข
.
๒) ความรวยทางธรรม เรียกว่า “อริยทรัพย์” มี ๗ ประการ ได้แก่ ศรัทธา ศีล หิริ โอตตัปปะ สุตะ จาคะ ปัญญา
.
ความรวยจึงมิใช่สิ่งเลวร้ายแต่อย่างใดแต่เป็นความสุข ความปลื้มใจ เป็นลาภอันประเสริฐ ผู้ที่ปรารถนาความรวยสมควรที่จะวางเป้าหมายไว้ที่การแสวงหาทั้งโลกิยทรัพย์และอริยทรัพย์มาไว้เป็นของตน
.
ในทางพุทธศาสนาสอนไว้ว่า ความรวยหรือทรัพย์ที่ตนเองมีนั้น มีไว้เพื่อประโยชน์ในส่วนต่าง ๆ เรียกว่า โภคอาทิยะ๕ คือ
.
เมื่อมีทรัพย์สิน บุคคลควรนำมาใช้ประโยชน์ต่อการดำเนินชีวิต ประกอบด้วย

ณวันนี้ ศาสนากำลังถูกบิดเบือน กลายเป็นค่านิยมแบบผิดๆ ผู้คนส่วนใหญ่เข้าวัดทำบุญเพื่อหวังบุญกุศลหนุนให้รวย เข้าวัดแล้วคิดว่าทำให้โชคดีล้างซวยได้ ซึ่งผิดจากคำสอนของพระองค์ที่สอนให้คนเกิดปัญญา 
.
ซึ่งความศรัทธาจะต้องมีปัญญามาสแกนด้วยเสมอ จึงเป็นศรัทธาที่บริสุทธ์ แต่หากศรัทธาโดยขาดปัญญาขาดเหตุและผลประกอบเรียกว่า"ความงมงาย" 
.
โดยผู้คนส่วนใหญ่มองข้ามแก่นหลักของคำสอนกันไปหมด การไหว้พระขอพรไม่ก่อให้เกิดความร่ำรวยได้ แต่หากอยากจะรวย ก็ให้ทำตามคำสอนของพระองค์ด้วยหลักของเหตุและผล นั่นคือหากอยากสำเร็จ ต้องสร้างกระบวนการสู่ความสำเร็จขึ้นมา 
.
เพราะทุกสิ่งต้องมีที่มาที่ไปเสมอ นั่นคือ
.
เมื่อสิ่งนี้มี สิ่งนี้จึงมี
เพราะสิ่งนี้เกิดขึ้น สิ่งนี้จึงเกิดขึ้น
เมื่อสิ่งนี้ไม่มี สิ่งนี้ก็ไม่มี
เพราะสิ่งนี้ดับไป สิ่งนี้ก็ดับ
.
นี่คือสิ่งที่เรียกว่า"กฏแห่งธรรมชาติ" หรือธรรมะ คำว่า "ธรรมะก็คือกฏแห่งธรรมชาติ กฏแห่งความสมเหตุสมผลนั่นเอง"
.
ซึ่งคนที่ไม่สามารถเข้าใจกฏของธรรมชาติ พระองค์เรียกว่า ผู้ที่ยังคงจมอยู่กับอวิชชา นั่นคือผู้ที่ไม่สามารถรู้กฏความเป็นไปของธรรมชาติได้ 
.
ฉะนั้นการขอพรไม่สามารถทำให้สำเร็จได้ แต่หากอยากสำเร็จต้องสร้างกระบวนการที่สามารถนำพาไปสู่ความสำเร็จให้เกิดขึ้นมาเท่านั้น ซึ่งพระองค์ก็สอนไว้ชัดเจน ในอริยสัจ4 
.
ฉะนั้นขอให้เชื่อมั่น ยึดมั่นในแก่นหลักธรรมคำสอนเป็นหลักแลัวนำมาประยุกต์ใช้จริงกับชีวิตให้ได้ หากทุกคนทำได้ ศาสนาพุทธก็จะยั่งยืนสืบไปตราบนานเท่านาน 
.
บทความนี้อย่าให้เป็นเพียงแค่รู้ไว้ประดับหัว แต่ให้นำไปใช้ด้วยการ
.
"ลงมือทำทันที"
.
.
คุณได้อะไรจากเรื่องนี้เม้นท์แชร์กันหน่อย และอย่าลืมช่วยแชร์ต่อให้เพื่อนๆด้วยนะครับ
.
เพื่อไม่ให้พลาดสิ่งดีๆอย่าลืม!! กดติดตามและกดเห็นโพสต์ก่อน(See First) ไว้ด้วยนะครับ
.
.
เนื้อหาโดย AcTioN
.
www.bizbuddy2.com
.
ติดตามอัพเดทบทความได้ที่ Line ID : @bizbuddy
.
https://goo.gl/zOKRVt << กด@ Line ที่นี่!!